Wrózki Online   Wrozki Online

Wielkanoc i czas równonocy to okres początków we wszystkich dziedzinach życia. Nadchodzi czas pożegnania z długimi nocami krótkimi dniami, czas pożegnania demonów ciemności. Nadchodzi czas – gdy wchodzimy w inną strefę czasu, inna rzeczywistość otwiera się przed nami./Ella Selena

W dawnych czasach, jeszcze przedchrześcijańskich, dzień równonocy wiosennej był czasem bogini wiosny – Ostary. I faktycznie, czas 21-23 marca, to czas, gdy przechodzimy od krótkich dni i długich nocy do zrównania dnia z nocą. Ten cykl odradzania się życia jest doskonale zakodowany w świadomości nasion. Dlatego dawniej w Wielki Piątek dokonywano pierwszych zasiewów warzyw, kwiatów i zasiewano rozsady.

Natomiast powrót słońca kojarzymy z otrzymaniem duchowej światłości od Jezusa. Chrystus zmartwychwstając spowodował początek odrodzenia się świadomości, a także powrót światła słonecznego na ziemię.

W magii początek jest dobry na rytuały związane z magią początków. I tak, jak pisałam o jesiennym pożegnaniu się ze smutkami czy też gnębiącymi nas problemami, to wiosna możemy przygotować się na powitanie nowego – czymkolwiek to nowe miałoby być. Jedni pragnąć będą nowej, niezwykłej miłości, inni znowu powodzenia w sferze spraw zawodowych. Niektórych marzenia związane będą ze zdrowiem, dobrą kondycją fizyczną i dobrym samopoczuciem. Zresztą, któż to wie… Ile nas na tym świcie, tyle marzeń i tyle pragnień. Pamiętajmy jednak, że wiosna wyznacza magię początków, zatem nie możemy już cofać się do starych bolączek, powinniśmy zaczynać wszystko od nowa.

W magii początków skorzystamy z energii świata słonecznego, niemniej jednak wspierać nas powinna i energia księżyca, stąd poczekajmy na jego pełnię. Energia bóstw lunarnych wyzwala w nas nieświadome siły psychiczne, stąd można uruchomić potencjał własnych sił, które jak dotąd być może znajdowały się w uśpieniu. Stąd Księżyc symbolizuje kobiecość, łono, macierzyństwo, delikatność, czułość, ale też jest siłą bierną.

Źródło: http://magia.onet.pl/1327733,poczytaj.html

Wielkanoc i czas równonocy to okres początków we wszystkich dziedzinach życia. Nadchodzi czas pożegnania z długimi nocami krótkimi dniami, czas pożegnania demonów ciemności. Nadchodzi czas – gdy wchodzimy w inną strefę czasu, inna rzeczywistość otwiera się przed nami./Ella Selena

W dawnych czasach, jeszcze przedchrześcijańskich, dzień równonocy wiosennej był czasem bogini wiosny – Ostary. I faktycznie, czas 21-23 marca, to czas, gdy przechodzimy od krótkich dni i długich nocy do zrównania dnia z nocą. Ten cykl odradzania się życia jest doskonale zakodowany w świadomości nasion. Dlatego dawniej w Wielki Piątek dokonywano pierwszych zasiewów warzyw, kwiatów i zasiewano rozsady.

Natomiast powrót słońca kojarzymy z otrzymaniem duchowej światłości od Jezusa. Chrystus zmartwychwstając spowodował początek odrodzenia się świadomości, a także powrót światła słonecznego na ziemię.

W magii początek jest dobry na rytuały związane z magią początków. I tak, jak pisałam o jesiennym pożegnaniu się ze smutkami czy też gnębiącymi nas problemami, to wiosna możemy przygotować się na powitanie nowego – czymkolwiek to nowe miałoby być. Jedni pragnąć będą nowej, niezwykłej miłości, inni znowu powodzenia w sferze spraw zawodowych. Niektórych marzenia związane będą ze zdrowiem, dobrą kondycją fizyczną i dobrym samopoczuciem. Zresztą, któż to wie… Ile nas na tym świcie, tyle marzeń i tyle pragnień. Pamiętajmy jednak, że wiosna wyznacza magię początków, zatem nie możemy już cofać się do starych bolączek, powinniśmy zaczynać wszystko od nowa.

W magii początków skorzystamy z energii świata słonecznego, niemniej jednak wspierać nas powinna i energia ezoteryka księżyca, stąd poczekajmy na jego pełnię. Energia bóstw lunarnych wyzwala w nas nieświadome siły psychiczne, stąd można uruchomić potencjał własnych sił, które jak dotąd być może znajdowały się w uśpieniu. Stąd Księżyc symbolizuje kobiecość, łono, macierzyństwo, delikatność, czułość, ale też jest siłą bierną.

Źródło: http://magia.onet.pl/1327733,poczytaj.html

Zbliża się święto górnicze zwane „Barbórką”. Każdy kto mieszka wiele lat na Śląsku, pamięta tę wielką sprzed laty magię, która towarzyszyła obchodom ku czci św. Barbary – patronki górników./Wróżka Wielgoradesz

Dzisiaj obchody „barbórkowe”, niestety, obchodzone są nieco ciszej i mniej wystawnie. Nie byłoby dobrze, gdyby te piękne barbórkowe tradycje zaczęły odchodzić w zapomnienie. Pewnie i Skarbnik, i Biała Dama przypomnieli by o tym, że to święto, które jest niezwykle ważne dla potężnej górniczej rodziny, nie może odejść w zapomnienie. A kim dla górników jest Skarbnik i Biała Dama?

To duchy w tradycji górniczej o wielkiej sile i magicznej mocy. Górnicy w żadnym razie nie chcieliby się narazić tym potężnym władcom podziemia, a nie daj Boże, aby narazili im się inni, którzy chcieliby szkodzić Wielkiej Górniczej Rodzinie. Ci potężni władcy nie mogą być pominięci kiedy obchodzone jest górnicze święto – dla nich bowiem to także czas inny od codziennego.

O Skarbniku

Dla górników kodeksem moralnym, a nawet można pokusić się o nazwanie go kodeksem pracy jest właśnie Skarbnik. W swoich działaniach kieruje się on wg górniczych wierzeń kodeksem moralnym.

Jeśli górnik pracuje źle, jest leniwy, nie dba o innych, jest skąpy, nie pomaga kolegom, którzy ulegli wypadkowi i zostali kalekami, lub rodzinom tych, którzy zginęli, ten niechybnie odczuje na sobie gniew Skarbnika. Jednak, jeżeli górnik wykazuje się pracowitością – jest uczciwy, dba o swoich towarzyszy – tego Skarbnik nagradza szczodrze.

Opowiadana jest historia o pewnym górniku, który był tak skąpy, że nie dawał pieniędzy nawet na sieroty po swoich towarzyszach. Pewnego razu, gdy po szychcie odmówił datku na sieroty, tak zdenerwował Skarbnika, że następnego dnia ów wielkim kamieniem go przywalił.

Jak widać Skarbnik za wykroczenia karał srogo. Jednak gdy ktoś jest prawy i pracuje jak należy to Skarbnik mu sprzyja. Pomaga mu odnaleźć bogate żyły, czy przebić się przez twardą skałę. Często także pojawia się osobiście, by ostrzec przed niebezpieczeństwem.

Opowiadana jest także historia, gdy górnicy idący na przodek zobaczyli przed sobą jasne światło. Chcąc je ominąć skręcili w boczny chodnik, lecz światło nadal zagradzało im drogę. Wtedy jeden z nich powiedział, żeby dzisiaj nie szli do pracy, bo coś złego się stanie. Nie poszli. Tego dnia w przodku gdzie mieli pracować nastąpił zawał, zabiło kilku ludzi i konia.

Często też Skarbnik ostrzegał górników pojawiając się pod postacią myszy lub szczura. Od zawsze uważano, że ucieczka tych zwierząt z jakiegoś miejsca zwiastuje rychłe niebezpieczeństwo.

Jednak Skarbnik nie tylko zwraca uwagę na pracowitość i uczciwość górników. Ma on też pewne zasady, których nie wolno było łamać. W kopalniach obowiązuje całkowity zakaz gwizdania, przeklinania i spania na dole. Nie tolerował on także – kiedy do pracy były używane konie – aby ktoś znęcał się nad nimi, a także nad innymi zwierzętami wykorzystywanymi w pracy. Dodatkowo zakazane było rzucanie kamieni do szybów, a także praca między godziną dwunastą a pierwsz – zarówno w dzień jak i w nocy. Łamanie tych zakazów ma związek nie tylko z niebezpieczeństwem wypadku, ale także z tym, że rozzłoszczony Skarbnik mógł się pojawić i „naprać po pysku".

Istnieje historia o chłopcu, który bawił się wrzucając kamienie do szybu. W pewnym momencie z szybu wyskoczył Skarbnik w mundurze górniczym. Gdy chłopiec go zobaczył zaczął uciekać, jednak demon dogonił go, wyciął pręt z jałowca i po obiciu chłopakowi skóry spuścił się do szybu.

O Skarbniku opowiadać można godzinami, bowiem wiele historii łączą górnicy z postacią tego ducha.
O Białej Damie

Jest wyjątkiem, bowiem dotyczy tylko kopalni w Wieliczce i Bochni, gdzie poza rolą Skarbnika właśnie zjawa zwana Białą Damą czeka na odegranie swojej roli w podziemiu. Zjawie tej przypisywano najgorsze cechy kobiece – podobno jest przewrotna, złośliwa, chytra, a jej jedyną działalnością jest prowadzenie górników na zatracenie.

Tradycje górniczego święta to wielka gama wierzeń.

Dlaczego górnicy utożsamiali się ze świętą karty tarota Barbarą?
Dlaczego powołali ją na patronkę?

Ślązak górnik pracował dziennie po 12 godzin. Do kopalni dochodził nawet z odległości kilkudziesięciu kilometrów bez względu na porę roku. Mocno wierzący i bogobojny utożsamiał prawdopodobnie mękę św. Barbary ze swoim życiem po brzegi wypełnionym ciężką pracą i niepewną egzystencją. Ponieważ ciągle był narażony na niebezpieczeństwo i ryzyko, toteż modlił się do swojej patronki w cechowni przed zjazdem do kopalni. Po zakończonej "szychcie" nie zapominał również podziękować swojej patronce, polecając się jej łasce na przyszłość. W "Barbórkę" odbywały się spotkania starszych stażem górników wraz z młodszymi przy tradycyjnym kuflu piwa. Było to wesołe spotkanie, gdzie opowiadano dowcipy, śpiewano piosenki, spożywano krupnioki, żymloki.

Co to są krupnioki najczęściej wiemy, ale o żymlokach wiemy nieco mniej. Zatem dwa słowa o tej potrawie. „Żymloki” inaczej zwane „bułczankami” nie zawierają w sobie krwi w przeciwieństwie właśnie do krupnioków. Trzon obu tych potraw stanowią jelita nadziewane kaszą. Tradycją są też gorące parówki, śląska kiełbasa z musztardą, gotowana golonka. To w sumie niewyszukane dania, jednak sam nastrój barbórkowy jest niezwykły. Wesoły nastrój spotęgowany spożywaniem dużych ilości piwa i "gorzały" przetrwał w tradycji górniczej do dnia dzisiejszego choć znacznie mniej uroczyście.

W dzień "Barbórki" rano, górnicy odświętnie ubrani w galowe mundury, zgodnie z tradycją, zbierają się w kopalni, poczym w uroczystym pochodzie kroczą do kościoła na nabożeństwa "barbórkowe". Po mszy powrót do kopalni – tam odbywa się poczęstunek. Po zakończeniu oficjalnych uroczystości, górnicy wracają do domów, gdzie spędzają pozostałą część dnia z najbliższymi. Ten wielki świąteczny i rodzinny nastrój jest dla górnika bardzo ważny – czuje się głową rodziny, bowiem odpoczywającemu ojcu górnikowi z pełnym oddaniem usługują dzieci i żona.

Niestety, to wszystko powoli przeistacza się w skansen, piękna tradycja ustępuje na rzecz nowym. Czy ta śmierć górniczej tradycji – to dobra śmierć? Warto się nad tym zastanowić.

Św. Barbara – patronka dobrej śmierci

Hej Barbórko, mężna córko
Skarbniku i Damo Biała
Niech powróci święto w krasie
Niech się cieszy Polska cała.

W kościele św. Barbara czczona była bardzo wcześnie, głównie jako patronka od nagłej śmierci. Pozostaje jedynie życzyć wszystkim, aby pamiętali o wspaniałej Patronce, pomimo tego, że górniczy świat stopniowo przeistacza się w skansen. Jej patronat, jakkolwiek niezwykle ważny, nie jest ograniczony przestrzenią kopalni. Przecież święta Barbara jest patronką konania, czyli dobrej śmierci.
»Drukuj

Copyright 1996-2009 Onet.pl SA 
Źródło: http://magia.onet.pl/1298596,poczytaj.html?drukuj=1

Prawdziwa kobieta. Sól ziemi. Wie czego chce od życia, od mężczyzn, od siebie. Całe życie ma adoratorów, nigdy nie narzeka na brak powodzenia u płci przeciwnej. Ma dużo moralnej i emocjonalnej odwagi, więcej niż niektórzy mężczyźni. Szuka zawsze prawdziwego faceta; nie interesują jej zniewieściali, delikatni panowie. Mężczyzna musi jej imponować, wtedy będzie lojalna, wierna, ale nie daj Boże, żeby została oszukana, zdradzona. Inteligentna i błyskotliwa, ale nie jest typem intelektualistki. karty tarota Kocha życie, jest hedonistką, uwielbia przyjemności, nawet te niewielkie, jak  aromatyczna kąpiel z kieliszkiem szampana. Ma dobry gust i umie stworzyć przytulną atmosferę. Łatwo nawiązuje kontakty z ludźmi. Gdy trzeba, potrafi ciężko pracować. Zna się na miłości i na jedzeniu./Inne

Tło muzyczne: „You are the first, the last, my everything”, Barry White

Wino: Oomoo Shiraz, McLaren Vale, Hardys, ok. 55 zł

KOLACJA DLA PANI BYK

Piersi kaczki z kluskami hokkien

6 pojedynczych filetów z piersi kaczki pół filiżanki chińskiego wina ryżowego pół filiżanki sosu sojowego 2 łyżki stołowe drobno startego świeżego imbiru 3 ząbki czosnku, wyciśnięte 1 łyżka stołowa białego cukru 2 świeże, długie, czerwone papryczki chili, posiekane 1 pęczek brokułów, posiekanych 450 g klusek hokkien

Natnij skórę i tłuszcz na piersi kaczki tak, żeby dojść do mięsa. Włóż kaczkę do dużej miski napełnionej mieszanką wina, sosu sojowego, imbiru, czosnku, cukru i chili. Przykryj miskę i wstaw do lodówki na 1 godzinę. Odcedź mięso z marynaty. Nie wylewaj jej.

Rozgrzej grill w piekarniku do bardzo wysokiej temperatury (240o C).

Ułóż piersi kaczki skórą do góry w piekarniku nad płytką blachą do pieczenia. Piecz na grillu przz około 6 minut lub do momentu, aż skórka zrobi się brązowa i chrupiąca. Przewróć kaczkę na drugą stronę i piecz przez kolejne 3 minuty. Zostaw w cieple na około 5 minut.

W tym samym czasie ugotuj brokuły, aby były miękkie, ale nie rozgotowane: odcedź. Wlej zachowaną marynatę do garnka, zagotuj i gotuj bez przykrycia przez 1 minutę. Włóż kłuski do żaroodpornej miski i zalej gotującą wodą. Zostaw na 2 minuty, następnie oddziel od siebie kluski widelcem; odcedź.

Podawaj kaczkę na kluskach i brokułach, skropioną gorącą marynatą.

Przepisy pochodzą z książki Agnieszki Perepeczko "Śniadanie w łóżku i inne rozkosze… kulinarne", wydanej przez Wydawnictwo NOWY ŚWIAT function polecam(pth) {nw=window.open(pth,”polecam”,”menubar=no,toolbar=no,location=no,directories=no,status=no,scrollbars=no,resizable=no,width=490,height=430″)}
Strona do wydruku Wyślij link
»Kupuj w Onet.pl!Elegancki zegarek w dobrej cenie
cena: 350,96 złWaveceptor – najdokładniejszy zegarek na świecie
cena: 865,63 złOni o Nas: babskie wieczoryDla nich wieczór z kumplami w towarzystwie biegających po ekranie piłkarzy to święta rzecz. A co myślą o naszych babskich posiadówkach?forumWriteBody(195,162,1501240,8,0,0,”770px”,”0″);»   »   »
Źródło: http://magia.onet.pl/1501240,4821,,,,pani_byk,poczytaj.html

Wróżby to stary jak ludzkość sposób na poznanie niepewnej przyszłości. Wierzono, że są dni, kiedy duchy przodków wracają na ziemię i odsłaniają przed nami odrobinę nieznanego. Wróżbom miłosnym sprzyjał początek adwentu. W Andrzejki próbujemy trochę dla zabawy, a trochę na serio uchylić rąbka zasłony spowijającej przyszłość./Katarzyna Południak

Wigilia świętego Andrzeja, przypadająca na 29 listopada, to tradycyjny wieczór wróżb. Dziewczęta usiłowały w tym dniu dowiedzieć się o swym przyszłym losie. Wróżby andrzejkowe były rozpowszechnione w całej chrześcijańskiej Europie. Święty Andrzej uznany jest za patrona panien chcących szybko zmienić stan cywilny. Imię Andrzej pochodzi od greckiego słowa „andros”, czyli mąż, a także „andreios”, czyli odważny, silny.

Jak mówi stare, polskie przysłowie “Na świętego Andrzeja błyska pannom nadzieja". Wigilia św. Andrzeja, czyli popularne andrzejki od dawien dawna są tradycyjnym wieczorem wróżb. Tego dnia dziewczęta próbowały dowiedzieć się czegoś o swojej przyszłości. Andrzejkowe wróżby łączą się z wierzeniami, według których w tym okresie z zaświatów przybywają na ziemię duchy. Możemy, więc za pośrednictwem wróżb zapytać je, co nas czeka w najbliższym czasie. Podczas, gdy św. Andrzej miał pomóc dziewczętom w odkryciu przyszłości, chłopcy spotykali się na podobne wróżby w wigilię św. Katarzyny, czyli 24 listopada “W święto Katarzyny są pod poduszką dziewczyny”. Jednak z czasem katarzynki uległy zapomnieniu. Obecnie oba obrzędy są połączone i obchodzone równocześnie jako tradycyjne Andrzejki. Są one idealnym pretekstem do spędzenia niezapomnianego wieczoru w gronie przyjaciół przy “ukochanym złotym trunku” i nie tylko (wszystko zależy od waszej pomysłowości). Na ogół nie traktujemy ich poważnie, wielu z nas uważa je tylko za zabawę, ale są i tacy, którzy twierdzą, że owe wróżby czasem się sprawdzają, (więc, może warto spróbować?). Głównym powodem, dla którego w wieczór Andrzejkowy zaglądamy w ciemne strony magii jest chęć poznania swojego przyszłego męża.

Są różne sposoby, żeby dowiedzieć się, co podreczniki szkolne nas czeka w przyszłości. Można pójść do wróżki, która ma czarnego kota i szklaną kulę. Można zapytać Cyganki, która wróży z kart i ręki. Można też wróżyć sobie samemu, ale trzeba to robić w czasie niezwykłym. W kulturze tradycyjnej za taki uważano przełom jesieni i zimy. Wtedy obecne wśród ludzi duchy mogły odsłonić tajemnice przyszłości. Przedmioty, rośliny i zwierzęta biorące udział w zabiegach wróżbiarskich służyły nawiązaniu z nimi kontaktu. Do człowieka należała jedynie interpretacja przekazanych mu znaków.

Sposobów wróżenia w jest bardzo wiele, chciałabym kilka słów o tym, czy w tym roku wróżby Andrzejkowe będą miały moc sprawczą, a zależy to w dużej mierze od układy planet tegoż dnia.

W Andrzejkowy wieczór Słońce ustawi się w trygonie z Saturnem i kwadraturze z Uranem, co oznacza, że będzie to wyjątkowy wieczór dla niejednej Panny, rozglądajcie się uważnie, bo gdzieś w towarzystwie jest Wasz wybranek. Wszystko wskazuje na to, że nie będzie to przelotna znajomość, tylko coś dużo bardziej poważnego. Księżyc natomiast ustawi się w kwadraturze do Saturna i Neptuna, oznacza to, że dzisiejsze wróżby będą miały bardzo dużą moc, uważajcie to nie są żarty, jeżeli dzisiaj powiecie tak, to musicie dotrzymać słowa, w przeciwnym razie wróżba odwróci się przeciwko Wam. Mars ustawi się w opozycji do Jowisza, kwadraturze do Saturna i sekstylu z Uranem. Taki układ planet oznacza, że tego wieczoru niejedna panna wywróży sobie niedługie, szczęśliwe zamążpójście. Nie róbcie nic w pośpiechu, ponieważ jest on tego wieczoru złym doradcą, dokładnie się zastanówcie, czego chcecie, bo może już nie być odwrotu. Trygon Jowisza z Uranem jest jeszcze jednym dowodem na to, że Andrzejkowy wieczór będzie szczęśliwy dla wielu panien. Jest to aspekt nazywany w astrologii „darem losu”, „wielkim szczęściem”, tak, więc jest on gwarantem, że ten wieczór będzie znaczący i na pewno wydarzy się coś, co w niedalekiej przyszłości zaowocuje poznaniem Twojego życiowego partnera.

Taki układ planet nie zdarza się codziennie, więc jeżeli szukasz swojej drugiej „połówki”, to skorzystaj z szansy, jaką dają Andrzejkowe wróżby daj się ponieść magii i znajdź swoje szczęście. Życzę szczęścia i powodzenia w ten wyjątkowy wieczór magii.

»Drukuj

Copyright 1996-2009 Onet.pl SA 
Źródło: http://magia.onet.pl/1518996,poczytaj.html?drukuj=1

Wielkanoc i czas równonocy to okres początków we wszystkich dziedzinach życia. Nadchodzi czas pożegnania z długimi nocami krótkimi dniami, czas pożegnania demonów ciemności. Nadchodzi czas – gdy wchodzimy w inną strefę czasu, inna rzeczywistość otwiera się przed nami./Ella Selena

W dawnych czasach, jeszcze przedchrześcijańskich, dzień równonocy wiosennej był czasem bogini wiosny – Ostary. I faktycznie, czas 21-23 marca, to czas, gdy przechodzimy od krótkich dni i długich nocy do zrównania dnia z nocą. Ten cykl odradzania się życia jest doskonale zakodowany w świadomości nasion. Dlatego dawniej w Wielki Piątek dokonywano pierwszych zasiewów warzyw, kwiatów i zasiewano rozsady.

Natomiast powrót słońca kojarzymy z otrzymaniem duchowej światłości od Jezusa. Chrystus zmartwychwstając spowodował początek odrodzenia się świadomości, a także powrót światła słonecznego na ziemię.

W magii początek jest dobry na rytuały związane z magią początków. I tak, jak pisałam o jesiennym pożegnaniu się ze smutkami czy też gnębiącymi nas problemami, to wiosna możemy przygotować się na powitanie nowego – czymkolwiek to nowe miałoby być. Jedni pragnąć będą nowej, niezwykłej miłości, inni znowu powodzenia w sferze spraw zawodowych. Niektórych marzenia związane będą ze zdrowiem, dobrą kondycją fizyczną i dobrym samopoczuciem. Zresztą, któż to wie… Ile nas na tym świcie, tyle marzeń i tyle pragnień. Pamiętajmy jednak, że wiosna wyznacza magię początków, zatem nie możemy już cofać się do starych bolączek, powinniśmy zaczynać wszystko od nowa.

W magii początków skorzystamy z energii świata słonecznego, niemniej jednak wspierać nas powinna i energia księżyca, stąd poczekajmy na jego pełnię. Energia bóstw lunarnych wyzwala w nas nieświadome siły psychiczne, stąd można uruchomić potencjał własnych sił, które jak dotąd być może znajdowały się w uśpieniu. Stąd Księżyc symbolizuje kobiecość, łono, macierzyństwo, delikatność, czułość, ale też jest siłą bierną.

Źródło: http://magia.onet.pl/1327733,poczytaj.html

W czasach pogańskich stosowano rytuały, wróżby związane głównie z płodnością zbóż. Mnie lato nasunęło raczej skojarzenia z miłością./Wróżka Sybilla

Z czasów własnej młodości przypominam sobie szukanie czterolistnej koniczyny – na szczęście, lub obrywanie płatków kwiatu i wymienianie przy tym słów: kocha, nie kocha itp. Myślę, że wszyscy Państwo znacie te proste wróżby. Chciałabym przybliżyć Wam i opisać magię oraz rytuały zwane Wicca, pochodzące z czasów pogańskich.

Wicca – religia czarownic, czerpiąca z pogańskich mądrości i odkrywająca na nowo wartości, które w zabieganej cywilizacji naszego świata liczą się coraz mniej, a nawet bywają wyśmiewane: pokory wobec przyrody, przyjaźni, łagodności oraz prostej, opartej na przyrodzie i jej żywiołach magii. Wicca to religia radości, osadzona na więzi z naturą. Oznacza zespolenie w harmonijną całość z boginiami i bogami uosabiającymi uniwersalne energie, które stworzyły wszystkie byty. Wicca stanowi indywidualną, pozytywną formę adoracji życia. Być może właśnie w owym radosnym zjednoczeniu z naturą zasadza się istota Wicca. Ziemia jest manifestacją boskiej energii, a pustynie, plaże, usiane kwiatami łąki i lasy, to jej świątynie. W religii Wicca, magia stanowi jedno z podstawowych pojęć. To projekcja naturalnych energii dokonywana w celu uzyskania pożądanych efektów. Muszę zaznaczyć, że w Wicca stosuje się jedynie białą magię, służącą dobrym i uczciwym celom. Magia, co niezwykle ważne, odnosi się do praktyk o charakterze pozytywnym. Wyznawcy Wicca nie uprawiają magii destrukcyjnej, wykorzystującej ludzi lub manipulującej nimi. wróżenie z kart Dawniej, gdy ludzkie życie upływało w harmonii z naturą, cykliczność pór roku i faz księżyca wywierały silny wpływ na religijne obrzędy. Przy pomocy rytuałów podkreślano też moment nadejścia zimy, pierwsze oznaki wiosny, ciepłe lato oraz nastanie jesieni. Wyznawcy Wicca, jako spadkobiercy znanej w całej Europie przedchrześcijańskiej religii ludowej, nadal celebrują pełnię księżyca oraz zmiany pór roku.

Poniżej znajdziecie kilka rytuałów związanych z miłością.

Jeżeli chcesz uwolnić się od nieudanej miłości, która zadaje Ci wyłącznie ból i cierpienie:

Około 21 czerwca (letnie przesilenie), uszyj torebkę z materiału naturalnego – bawełna, len – wypełnij ją ziołami: lawendą, rumiankiem, dziurawcem pospolitym lub innymi. Równocześnie przelej mentalnie – w myśli – do jej wnętrza wszystkie swoje kłopoty, problemy i cierpienia. Zwiąż ją czerwonym sznurkiem. Zapal czerwoną świecę. W jej płomieniu spal torebkę wymawiając słowa:

„Wypędzam Cię nocą Bogini i Boga;

Wypędzam Cię nocą słońca, księżyca i gwiazd;

Wypędzam Cię nocą ziemi, powietrza, ognia i wody.”

Źródło: http://magia.onet.pl/1245532,poczytaj.html

W tradycji ludowej dobrze znany jest zwyczaj wróżenia ze znaków – symboli i zdarzeń występujących w otaczającym nas świecie. Wróżby ze znaków dotyczą przede wszystkim szczęścia, pomyślności, uczuć i pogody./Inne

Zgodnie z tradycją wróżono z symboli roślinnych, zwierzęcych, z gestów i przedmiotów. Wiele z tych wróżb przetrwało do dziś, jednak współcześnie uważane są przede wszystkim za zabobony i przesądy. Nie traktuje się ich karty tarota poważnie, ale wciąż całkiem sporo ludzi woli odpukiwać w niemalowane i stara się unikać czarnych kotów.

Wróżby roślinne

Interpretacje wróżb roślinnych ograniczają się głównie do znaczeń pozytywnych – nie ma roślin, które przynosiłyby pecha. Najbardziej znaną "rośliną szczęścia" jest czterolistna koniczyna; ten kto ją znajdzie ma zapewnione szczęście i pomyślność. Podobne znaczenia mają inne rośliny: pięciopłatkowy bez i zrośnięty kłos. Ich znalezienie, podobnie jak znalezienie koniczyny, jest gwarancją szczęścia.

Symboliczne znaczenia ma także jemioła. Już od czasów celtyckich była ona w Europie rośliną kultową, przede wszystkim wtedy, gdy rosła na świętym drzewie – dębie. Jemiołę mogli ścinać tylko kapłani i tylko złotym narzędziem, ponieważ narzędzie wykonane z innego metalu mogło osłabić jej właściwości. Czyniono to w szósty dzień cyklu księżycowego i pod żadnym pozorem nie można było dotknąć gałązką ziemi. Jemioła traktowana była jako lekarstwo na większość chorób. Obecnie wierzy się, że jeżeli zakochani pocałują się pod jemiołą, szybko się pobiorą, a ich związek będzie udany.

Znana jest także tradycyjna wróżba z liści akacji. Panna lub kawaler, myśląc o ukochanej osobie, zrywali pojedyncze liście akacji recytując przy tym: "Kocha, lubi, szanuje, ni chce, nie dba, żartuje, w mowie, w myśli, w sercu, na ślubnym kobiercu". Ilość liści decydowała, na których słowach wróżący miał się zatrzymać.

Wróżby zwierzęce

Zgodnie z tradycją zwierzęta uważano zawsze za pomocne we wróżeniu. Uczestniczyły one na przykład we wróżbach andrzejkowych; wierzono także, że w Wigilię mówią ludzkim głosem, a niektóre, takie jak chociażby pszczoły, uznawano za dar boży i otaczano szczególnym kultem. Zwierzęta mają różne znaczenia symboliczne – mogą wróżyć zarówno szczęście jak i pecha.

Szczególnie wierzono w magiczną moc ptaków. Jaskółki uważano za zwiastuny wiosny, a ten, kto pierwszy zobaczył przylatującą jaskółkę, miał zapewnione powodzenie. Jednak jeżeli podpatrywał ptaka wlatującego do gniazda, mógł stracić wzrok. Zabicie jaskółki lub zrobienie jej krzywdy wróżyło choroby i nieszczęścia. Szczęście zwiastowały także jaskółki siedzące pod okapem.
Podobnie ma się sprawa z bocianami. Tak jak jaskółki uważane były one za zwiastun wiosny. Kto pierwszy zobaczył bociana, miał zapewnione szczęście, ale ten, kto zobaczył go stojącego w gnieździe, brał to za zły znak. Także puste gniazdo zapowiadało nieszczęście, podobnie jak skrzywdzenie bociana lub zabicie go. Pannom lecący bocian wróżył rychłe zajście w ciążę.

Pecha przynosić miał także czarny kot przebiegający w poprzek drogi, jak również zabicie pająka.

Wróżby z przedmiotów

Za przedmiot o największej mocy uważane było lustro. Wierzono, że może się w nim ukazać twarz zmarłej osoby, ukochany lub duch. Często używano go do wróżb andrzejkowych. Za najbardziej powszechną wróżbę uznaje się rozbicie lustra, które ma wróżyć albo siedem lat nieszczęścia, albo siedem lat niespełnionej miłości.

Także rozsypanie soli ma znaczenia wróżebne – zwiastuje kłótnię w domu. Jeżeli natomiast nagle stanie zegar mówi się, że ktoś umarł.

Popularne jest także łapanie się za guzik na widok kominiarza. Trzeba wtedy pomyśleć życzenie, które ma się spełnić.

Jeżeli przebywamy w miejscu, do którego chcielibyśmy kiedyś wrócić, powinniśmy wrzucić monetę do rzeki lub fontanny znajdującej się w pobliżu.

Źródło: http://magia.onet.pl/1518993,2941,,,,symbolika_wrozb_ze_znakow,poczytaj.html

Wielkanoc i czas równonocy to okres początków we wszystkich dziedzinach życia. Nadchodzi czas pożegnania z długimi nocami krótkimi dniami, czas pożegnania demonów ciemności. Nadchodzi czas – gdy wchodzimy w inną strefę czasu, inna rzeczywistość otwiera się przed nami./Ella Selena

W dawnych czasach, jeszcze przedchrześcijańskich, dzień równonocy wiosennej był czasem bogini wiosny – Ostary. I faktycznie, czas 21-23 marca, to czas, gdy przechodzimy od krótkich dni i długich nocy do zrównania dnia z nocą. Ten cykl odradzania się życia jest doskonale zakodowany w świadomości nasion. Dlatego dawniej w Wielki Piątek dokonywano pierwszych zasiewów warzyw, kwiatów i zasiewano rozsady.

Natomiast powrót słońca kojarzymy z otrzymaniem duchowej światłości od Jezusa. Chrystus zmartwychwstając spowodował początek odrodzenia się świadomości, a także powrót światła słonecznego na ziemię.

W magii początek jest dobry na rytuały związane z magią początków. I tak, jak pisałam o jesiennym pożegnaniu się ze smutkami czy też gnębiącymi nas problemami, to wiosna możemy przygotować się na powitanie nowego – czymkolwiek to nowe miałoby być. Jedni pragnąć będą nowej, niezwykłej miłości, inni znowu powodzenia w sferze spraw zawodowych. Niektórych marzenia związane będą ze zdrowiem, dobrą kondycją fizyczną i dobrym samopoczuciem. Zresztą, któż to wie… Ile nas na tym świcie, tyle marzeń i tyle pragnień. Pamiętajmy jednak, że wiosna wyznacza magię początków, zatem nie możemy już cofać się do starych bolączek, powinniśmy zaczynać wszystko od nowa.

W magii początków skorzystamy z energii świata słonecznego, niemniej jednak wspierać nas powinna i energia księżyca, stąd poczekajmy na jego pełnię. Energia bóstw lunarnych wyzwala w nas nieświadome siły psychiczne, stąd można uruchomić potencjał własnych sił, które jak dotąd być może znajdowały się w uśpieniu. Stąd Księżyc symbolizuje kobiecość, łono, macierzyństwo, delikatność, czułość, ale też jest siłą bierną.

Źródło: http://magia.onet.pl/1327733,poczytaj.html

Wielkanoc i czas równonocy to okres początków we wszystkich dziedzinach życia. Nadchodzi czas pożegnania z długimi nocami krótkimi dniami, czas pożegnania demonów ciemności. Nadchodzi czas – gdy wchodzimy w inną strefę czasu, inna rzeczywistość otwiera się przed nami./Ella Selena

W dawnych czasach, jeszcze przedchrześcijańskich, dzień równonocy wiosennej był czasem bogini wiosny – Ostary. I faktycznie, czas 21-23 marca, to czas, gdy przechodzimy od krótkich dni i długich nocy do zrównania dnia z nocą. Ten cykl odradzania się życia jest doskonale zakodowany w świadomości nasion. Dlatego dawniej w Wielki Piątek dokonywano pierwszych zasiewów warzyw, kwiatów i zasiewano rozsady.

Natomiast powrót słońca kojarzymy z otrzymaniem duchowej światłości od Jezusa. Chrystus zmartwychwstając spowodował początek odrodzenia się świadomości, a także powrót światła słonecznego na ziemię.

W magii początek jest dobry na rytuały związane z magią początków. I tak, jak pisałam o jesiennym pożegnaniu się ze smutkami czy też gnębiącymi nas problemami, to wiosna możemy przygotować się na powitanie nowego – czymkolwiek to nowe miałoby być. Jedni pragnąć będą nowej, niezwykłej miłości, inni znowu powodzenia w sferze spraw zawodowych. Niektórych marzenia związane będą ze zdrowiem, dobrą kondycją fizyczną i dobrym samopoczuciem. Zresztą, któż to wie… Ile nas na tym świcie, tyle marzeń i tyle pragnień. Pamiętajmy jednak, że wiosna wyznacza magię początków, zatem nie możemy już cofać się do starych bolączek, powinniśmy zaczynać wszystko od nowa.

W magii początków skorzystamy z energii świata słonecznego, niemniej jednak wspierać nas powinna i energia księżyca, stąd poczekajmy na jego pełnię. Energia bóstw lunarnych wyzwala w nas nieświadome siły psychiczne, stąd można uruchomić potencjał własnych sił, które jak dotąd być może znajdowały się w uśpieniu. Stąd Księżyc symbolizuje kobiecość, łono, macierzyństwo, delikatność, czułość, ale też jest siłą bierną.
Natomiast bóstwa solarne, a jednym z nich jest Słońce, reprezentujące energię męską, w większości kultur wiązane są z symbolem twórczej energii, a zatem reprezentują władzę, odwagę, waleczność, są światłem intelektu i prawdy. Stąd energia Słońca kojarzona była z energią mężczyzny i władcy, a energia Księżyca z energią żeńską, kobiecością, nieświadomymi działaniami, ukrytymi w naszej psychice. Dlatego piszę, o tych dwóch najważniejszych światłach, ponieważ można skorzystać z ich energii równocześnie, przeprowadzając magię początków w czasie, gdy Księżyc będzie w pełni i Słońce znajdzie się w zenicie, czyli około południa. W tym wypadku uruchomimy świadome i podświadome siły psychiczne.

Rytuał możemy przeprowadzić w swoim mieszkaniu, bez potrzeby wychodzenia na powietrze. Szukamy najbardziej słonecznego okna, które oczywiście wychodzi na południe, umieszczamy w nim świeczkę. Kolor jej zostaje uzależniony od naszych pragnień. Jeśli mają to być finanse, to świeczka zielona, jeśli chcemy czuć się pewniej, powitać swoją wewnętrzną siłę, to kolor pomarańczowy. Jeśli jest to życzenie związane z miłością, to świeczka koloru różowego lub czerwonego. Jeśli marzymy o karierze, komunikowaniu się z wieloma osobami, to kolor świeczki powinien być żółty. Do spraw egzaminów, kursów, zaliczeń, także podróży, użyjemy świeczki koloru błękitnego. Jeśli marzymy o osiągnięciu wewnętrznych mocy i szczęścia lub być może rozwinięcia własnej intuicji, to zapalamy świeczkę koloru fioletowego. Jeśli marzymy o nowym domu, mieszkaniu i chcemy dokonać przeprowadzki, to będzie to świeca koloru brązowego. Oczywiście, jeśli nie będziemy umieli dobrać koloru świecy do naszych oczekiwań, naszych marzeń, to posiłkujmy się własną intuicją i wybieramy świecę, taką, którą zobaczymy w oczach naszej wyobraźni. Jeśli już dokonamy wyboru świecy, to po ustawieniu na parapecie zapalmy ją i spokojnie zacznijmy zapisywać swoje marzenia i pragnienia. Słowo po słowie przelejmy na kartkę pomarańczowego lub złotego papieru nasze wyobrażenie szczęśliwości.

Po zapisaniu wszystkiego i ponownym przeczytaniu możemy odkryć swoje drugie ja. Raptem zdziwimy się sami, ile w nas pożądania i chęci na lepsze i nowe (życie), jak bardzo chcemy być szczęśliwi. I dobrze, tak właśnie ma być. Następnie wpatrując się w świetlistą tarczę słońca, zapalamy kartkę od płomienia palącej się świecy i powtórzmy śpiewnym głosem "wybieram tę ścieżkę, ona poprowadzi mnie do sukcesu, ona jest dla mnie najbardziej odpowiednia". Wpatrujemy się w płomień tak intensywnie, aż światło zacznie się zamazywać, a powtarzając wciąż od nowa ową sekwencję, wpadniemy w pewnego rodzaju trans, zaczniemy widzieć przed sobą ścieżkę i od tego, jaka ona będzie, zależeć będzie czas spełnienia się naszych pragnień. Może nam ukazać się ścieżka bardzo wąska i stroma – to czas dłuższy, albo szeroka i bardzo wygodna. Zdajcie się na intuicję i powtarzając te słowa oglądajcie swoją ścieżkę, zobaczycie, że po chwili poczujecie, że wróciliście z innego świata. Generalnie moc promieni słonecznych i skontaktowanie się ze swoją podświadomością wyzwoli całkiem nowe pojęcia i emocje. A to wprowadzi Was w nowe postrzeganie rzeczywistości. I już jeden krok do sukcesu i zaczną się spełniać marzenia… Dostaniecie nowe podpowiedzi i zobaczycie, że można zrealizować wszystkie zamierzenia. No cóż, życzę powodzenia!!!
»Drukuj

Copyright 1996-2009 Onet.pl SA 
Źródło: http://magia.onet.pl/1327733,poczytaj.html?drukuj=1