Wrózki Online   Wrozki Online

Wiosna to początek nowego cyklu życia, to pożegnanie długiej i trudnej zimy, to czas budzenia się do życia, czas zasiewów i czekania na plony./Ella Selenatopienie marzanny. Zwyczaj ten jest już opisany w XV-wiecznych źródłach, wówczas mówiono o niej śmiercicha. U Czechów, na Morawach, w Wielkorusi i Białorusi, wiosna rozpoczynała się 25 kwietnia. Dzień ten był związany z kultem Świętego Jerzego. Był on ulubioną postacią ludu i jego kult już od V wieku zaczęto wiązać z dniem 23 kwietnia. W Polsce również obchodzono ten dzień bardzo uroczyście. Już od rana, przy zasłanym białym obrusem stole, spożywano biały chleb z solą i odmawiano modlitwy, następnie gospodarz brał obraz świętego Jerzego i cała rodzina szła odwiedzić swój inwentarz, aby horoskop zapewnić płodność i urodzaj na ten rok. W niektórych częściach Polski rozwiązywano snopki w stodołach, aby szczęście i dobrobyt gościł w ich domach. Jednak większa część Polski obchodziła jako pierwszy dzień wiosny – dzień 25 marca. Tego dnia obchodzono Święto Matki Boskiej Roztwornej. Wierzono, że tego dnia otwiera się ziemia, aby przyjąć w swe łono pierwsze ziarna i rodzić nowe życie. Ludzie ze wsi wierzyli, że tego dnia płazy i gady opuszczają podziemne kryjówki i wychodzą na światło dnia, a robaki rozpoczynają swoje bujne podziemne życie, aby uszlachetniać glebę.
Kolejny obyczaj wiązał się z pierwszym wiosennym grzmotem, gdyż to on właśnie był symbolicznym gestem zapłodnienia ziemi. Te zwyczaje zginęły w naszej codzienności i jedynym, który pozostał, jest topienie marzanny. Zbiegło się ono z Dniem Wagarowicza, który mieści się w tradycji jako dzień świąteczny, bo odwraca zwykłą kolej rzeczy i wnosi świeży powiew wiosny. Kalendarzowa wiosna przypada na dzień 21 marca, zbiega się to z astrologiczną wiosną, gdzie pierwszym znakiem zodiaku jest znak Barana.
Dawniej marzannę wykonaną ze słomy, grochowin lub konopii, które symbolizowały śmierć i bezruch, topiono w rzekach, stawach, jeziorach lub palono za wsią. Te rytuały miały przyśpieszyć przybycie wiosny i zapewnić urodzaj na cały rok. Te poczynania służyły do zaklinania urodzaju i były magią "dobrego początku". Po utopieniu lub spaleniu marzanny–śmiercichy, wprowadzano do wsi królewny i gaika, symbole życia. Wiąże się to również z palmami wielkanocnymi, które miały być zwiastunami wiosny i urodzaju. Wykonywano je zazwyczaj z ziół, aby po poświęceniu w Niedzielę Palmową, robić z nich wywar dla cielnych krów, który miał je uchronić przed chorobami i zapewnić wydajność. Do dzisiaj zwyczaj święcenia palm istnieje w naszej świadomości i obrzędach, oby było tak dalej…
function polecam(pth) {nw=window.open(pth,”polecam”,”menubar=no,toolbar=no,location=no,directories=no,status=no,scrollbars=no,resizable=no,width=490,height=430″)}
Strona do wydruku Wyślij link
»Kupuj w Onet.pl!Dla miłośników przygód – kupuj teraz!
cena: 359,00 złWaveceptor – musisz go mieć!
cena: 529,65 złOni o Nas: babskie wieczoryDla nich wieczór z kumplami w towarzystwie biegających po ekranie piłkarzy to święta rzecz. A co myślą o naszych babskich posiadówkach?forumWriteBody(195,162,1245509,8,0,0,”770px”,”0″);»   »   »
Źródło: http://magia.onet.pl/1245509,poczytaj.html

Wiosna to początek nowego cyklu życia, to pożegnanie długiej i trudnej zimy, to czas budzenia się do życia, czas zasiewów i czekania na plony./Ella Selenatopienie marzanny. Zwyczaj ten jest już opisany w XV-wiecznych źródłach, wówczas mówiono o niej śmiercicha. U Czechów, na Morawach, w Wielkorusi pierścień atlantów i Białorusi, wiosna rozpoczynała się 25 kwietnia. Dzień ten był związany z kultem Świętego Jerzego. Był on ulubioną postacią ludu i jego kult już od V wieku zaczęto wiązać z dniem 23 kwietnia. W Polsce również obchodzono ten dzień bardzo uroczyście. Już od rana, przy zasłanym białym obrusem stole, spożywano biały chleb z solą i odmawiano modlitwy, następnie gospodarz brał obraz świętego Jerzego i cała rodzina szła odwiedzić swój inwentarz, aby zapewnić płodność i urodzaj na ten rok. W niektórych częściach Polski rozwiązywano snopki w stodołach, aby szczęście i dobrobyt gościł w ich domach. Jednak większa część Polski obchodziła jako pierwszy dzień wiosny – dzień 25 marca. Tego dnia obchodzono Święto Matki Boskiej Roztwornej. Wierzono, że tego dnia otwiera się ziemia, aby przyjąć w swe łono pierwsze ziarna i rodzić nowe życie. Ludzie ze wsi wierzyli, że tego dnia płazy i gady opuszczają podziemne kryjówki i wychodzą na światło dnia, a robaki rozpoczynają swoje bujne podziemne życie, aby uszlachetniać glebę.
Kolejny obyczaj wiązał się z pierwszym wiosennym grzmotem, gdyż to on właśnie był symbolicznym gestem zapłodnienia ziemi. Te zwyczaje zginęły w naszej codzienności i jedynym, który pozostał, jest topienie marzanny. Zbiegło się ono z Dniem Wagarowicza, który mieści się w tradycji jako dzień świąteczny, bo odwraca zwykłą kolej rzeczy i wnosi świeży powiew wiosny. Kalendarzowa wiosna przypada na dzień 21 marca, zbiega się to z astrologiczną wiosną, gdzie pierwszym znakiem zodiaku jest znak Barana.
Dawniej marzannę wykonaną ze słomy, grochowin lub konopii, które symbolizowały śmierć i bezruch, topiono w rzekach, stawach, jeziorach lub palono za wsią. Te rytuały miały przyśpieszyć przybycie wiosny i zapewnić urodzaj na cały rok. Te poczynania służyły do zaklinania urodzaju i były magią "dobrego początku". Po utopieniu lub spaleniu marzanny–śmiercichy, wprowadzano do wsi królewny i gaika, symbole życia. Wiąże się to również z palmami wielkanocnymi, które miały być zwiastunami wiosny i urodzaju. Wykonywano je zazwyczaj z ziół, aby po poświęceniu w Niedzielę Palmową, robić z nich wywar dla cielnych krów, który miał je uchronić przed chorobami i zapewnić wydajność. Do dzisiaj zwyczaj święcenia palm istnieje w naszej świadomości i obrzędach, oby było tak dalej…
function polecam(pth) {nw=window.open(pth,”polecam”,”menubar=no,toolbar=no,location=no,directories=no,status=no,scrollbars=no,resizable=no,width=490,height=430″)}
Strona do wydruku Wyślij link
»Kupuj w Onet.pl!Dla aktywnego mężczyzny – sprawdź go!
cena: 383,80 złNajdokładniejszy na świecie
cena: 576,73 złOni o Nas: babskie wieczoryDla nich wieczór z kumplami w towarzystwie biegających po ekranie piłkarzy to święta rzecz. A co myślą o naszych babskich posiadówkach?forumWriteBody(195,162,1245509,8,0,0,”770px”,”0″);»   »   »
Źródło: http://magia.onet.pl/1245509,2822,,,,wiosna_wiosna.,poczytaj.html

Czerwiec obdaruje nas jedyną, czarowną i niepowtarzalną nocą, nocą magiczną i niezwykłą, która jest czczona od wielu, wielu wieków./Ella Selenaz 23 na 24 czerwca, wówczas świętowano moc ognia i życiodajną siłę wody. I na nic zdawały się protesty Kościoła, zakazy szlachty i magnaterii. Do dzisiaj noc świętojańska jest honorowana, jako jedno z nielicznych wydarzeń kulturalnych dużych miast i małych miasteczek Polski i Europy. Podciągnięcie nocy sobótkowej pod patronat Kościoła za sprawą Jana Chrzciciela, którego męczeńska śmierć, na ów dzień ponoć wypadła, także nie spełniło oczekiwań, ponieważ na przekór nazwano noc świętojańską, Kupałnocką.

A skąd Kupała? Prawdopodobnie reprezentował on pogańskiego bożka miłości, a od niego niedaleko do rozwiązłego i flirciarskiego Kupidyna. I taka też była ta noc. Puszczano wówczas wodze moralności i noc ta zmieniała się w aksamit pełen miłosnych westchnień i uniesień. A gdy żniwa minęły, mnóstwo młodych par na kobiercu ślubnym stawało, a panny młode przeważnie w łonach swych poczęte życie nosiły. Ale jakże byłoby inaczej, bo ta noc Kupały, to święto urodzaju, płodności, radości i miłosnych zalotów, noc marzeń i szukania drugiej połówki. Jednym słowem, radość przeogromna, która na lud prosty zstępowała, kłopotów i zmartwień sferom rządzącym, czyli szlachcie i Kościołowi, przysparzając. Zakazano wówczas obchodzenia tych świąt, ale potajemnie i skrycie, nadal się odbywały i po dzień dzisiejszy trwają, z tym, że Kościół je usankcjonował i specjalne msze ku ich czci są odprawiane. Ważne było, że czasy panowania Światowida i Perma, wciąż trwały przez wieki całe, gorsze, że z czasem zapomniano o ziołach, które tę uroczystość uświetniały swą magią i niezwykłością, ale też i w leczeniu udział miały nie byle jaki. A zebrana owej nocy bylica, dziurawiec, biedrzeniec, leszczyna, łopian, moc miały niezwykłą. Wianki z nich plecione przechowywano przez cały rok jako lekarstwo dla ludzi i zwierząt. Strzegły też domostw przed piorunem i wszelakimi klęskami, które wówczas kraje nawiedzały. Najważniejsze, że pierwotnym zamiarem uczczenia magii nocy świętojańskiej, było oddanie czci bogowi ognia, sile męskiej, władczej, budującej, ale też i niszczącej, i oddanie pokłonu sile żeńskiej, czyli wodzie, symbolizującej pramatkę, łono kobiece, źródło życia. Tak, że ta najkrótsza w roku noc, to noc ognia i wody, noc zespolenia sił męskich i żeńskich. Dlatego tak ważne były wróżby i rytuały magiczne. Ogniowi cześć oddawano, budując stosy potężne, z drewna bukowego, jaworowego i dębowego, a zapalone ogniska zwano sobótkami. Młodzi chłopcy skakali przez ogień, a dziewczęta przeprowadzały pomiędzy zapalonymi stosami bydło domowe, celem podniesienia jego wydajności i płodności. nieumywakin woda utleniona Dobrze, jeśli dym z ogniska ponad zbożami się unosił, zwiastowało to dobrobyt i urodzaj. Taniec przy ognisku ważny był bardzo, bo złe moce odpędzał, a ogień ze zła wszelakiego oczyszczał serca i dusze tańczących przy nim ludzi. Podczas zabawy dziewczęta w las się oddalały, aby wianki z ruty, mięty, paproci, maków, chabrów, upleść i świeczkę w środek wstawiwszy, na wodę je puszczały.

Źródło: http://magia.onet.pl/1245435,poczytaj.html

Czerwiec obdaruje nas jedyną, czarowną i niepowtarzalną nocą, nocą magiczną i niezwykłą, która jest czczona od wielu, wielu wieków./Ella Selenaz 23 na 24 czerwca, wówczas świętowano moc ognia i życiodajną siłę wody. I na nic zdawały się protesty Kościoła, zakazy szlachty i magnaterii. Do dzisiaj noc świętojańska jest honorowana, jako jedno z nielicznych wydarzeń kulturalnych dużych miast i małych miasteczek Polski i Europy. Podciągnięcie nocy sobótkowej pod patronat Kościoła za sprawą Jana Chrzciciela, którego męczeńska śmierć, na ów dzień ponoć wypadła, także nie spełniło oczekiwań, ponieważ na przekór nazwano noc świętojańską, Kupałnocką.

A skąd Kupała? Prawdopodobnie reprezentował on pogańskiego bożka miłości, a od niego niedaleko do rozwiązłego i flirciarskiego Kupidyna. I taka też była ta noc. Puszczano wówczas wodze moralności i noc ta zmieniała się w aksamit pełen miłosnych westchnień i uniesień. A gdy żniwa minęły, mnóstwo młodych par na kobiercu ślubnym stawało, a panny młode przeważnie w łonach swych poczęte życie nosiły. Ale jakże byłoby inaczej, bo ta noc Kupały, to święto urodzaju, płodności, radości i miłosnych zalotów, noc marzeń i szukania drugiej połówki. Jednym słowem, radość przeogromna, która na lud prosty zstępowała, kłopotów i zmartwień sferom rządzącym, czyli szlachcie i Kościołowi, przysparzając. Zakazano wówczas obchodzenia tych świąt, ale potajemnie i skrycie, nadal się odbywały i po dzień dzisiejszy trwają, z tym, że Kościół je usankcjonował i specjalne msze ku ich czci są odprawiane. Ważne było, że czasy panowania Światowida i Perma, wciąż trwały przez wieki całe, gorsze, że z czasem zapomniano o ziołach, które tę uroczystość uświetniały swą magią i niezwykłością, ale też i w leczeniu udział miały nie byle jaki. A zebrana owej nocy bylica, dziurawiec, biedrzeniec, leszczyna, łopian, moc miały niezwykłą. Wianki z nich plecione przechowywano przez cały rok jako lekarstwo dla ludzi i zwierząt. Strzegły też domostw przed piorunem i wszelakimi klęskami, które wówczas kraje nawiedzały. Najważniejsze, że pierwotnym zamiarem uczczenia magii nocy świętojańskiej, było oddanie czci bogowi ognia, sile męskiej, władczej, budującej, ale też i niszczącej, i oddanie pokłonu sile żeńskiej, czyli wodzie, symbolizującej pramatkę, łono kobiece, źródło życia. Tak, że ta najkrótsza w roku noc, to noc ognia i wody, noc zespolenia sił męskich i żeńskich. Dlatego tak ważne były wróżby i rytuały magiczne. Ogniowi cześć oddawano, budując stosy potężne, z drewna bukowego, jaworowego i dębowego, a zapalone ogniska zwano sobótkami. Młodzi chłopcy skakali przez ogień, a dziewczęta przeprowadzały pomiędzy zapalonymi stosami bydło domowe, celem podniesienia jego wydajności i płodności. Dobrze, jeśli dym z ogniska ponad zbożami się unosił, zwiastowało to dobrobyt i urodzaj. Taniec przy ognisku ważny był bardzo, bo złe moce odpędzał, a ogień ze zła wszelakiego oczyszczał serca i dusze tańczących przy nim ludzi. Podczas zabawy dziewczęta w las się oddalały, aby runy wianki z ruty, mięty, paproci, maków, chabrów, upleść i świeczkę w środek wstawiwszy, na wodę je puszczały.

Źródło: http://magia.onet.pl/1245435,poczytaj.html

W chińskiej kosmologii, Jin i Jang są przeciwnymi sobie pierwiastkami, w wyniku połączenia się których powstał cały Wszechświat. Jin i Jang są elementami jedni – Tao. Jin i Jang są odpowiedzialne m.in. za cykliczność zjawisk w naturze: dobowych (dzień jest Jang, noc Jin), rocznych i wszelkich innych./InneJang

                  Jin

Feng Shui przyjmuje dualizm rzeczy. Oznacza to, że każda rzecz (rzecz określa tutaj wszystko z czego składa się świat – materię, działalność…) posiada dwie strony. Określa się je jako Jin – strona żeńska oraz Jang – strona męska. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej, obydwie zawierają w sobie cząstkę przeciwną. Przedstawia on współczesny symbol Jin Jang. Biała cząstka oznacza energię Jang – męską, czarna Jin – żeńską. Obydwie zawierają w sobie drobne elementy strony przeciwnej. Są w bezustannej zmianie. Jedna nie może funkcjonować talizmany i amulety bez drugiej. Tak jak jasność (Jang) nie może istnieć bez ciemności (Jin) z tego prostego powodu, że gdyby nie było ciemności, nie wiedzielibyśmy kiedy jest jasno. Zimno (Jin) nie może istnieć bez ciepła (Jang), dobro (Jang) bez zła (Jin) itd.

Po lewej stronie pierwotna pustka Wu Chi (Jin). Po prawej stronie rodzący się z wielkiej pustki zalążek wszelkich rzeczy (biały punkt).



Stworzenie wszelkich rzeczy z pustki. Wyłonienie się z nicości nieskończonej ilości rzeczy.

wcześniejszy symbol Jin Jang (Tai Chi)

Źródło: http://magia.onet.pl/1246107,poczytaj.html

Wiosna to początek nowego cyklu życia, to pożegnanie długiej i trudnej zimy, to czas budzenia się do życia, czas zasiewów i czekania na plony./Ella Selenatopienie marzanny. Zwyczaj ten jest już opisany w XV-wiecznych źródłach, wówczas mówiono o niej śmiercicha. U Czechów, na Morawach, w Wielkorusi i Białorusi, wiosna rozpoczynała się 25 kwietnia. Dzień ten był związany z kultem Świętego Jerzego. Był on ulubioną postacią ludu i jego kult już amulety od V wieku zaczęto wiązać z dniem 23 kwietnia. W Polsce również obchodzono ten dzień bardzo uroczyście. Już od rana, przy zasłanym białym obrusem stole, spożywano biały chleb z solą i odmawiano modlitwy, następnie gospodarz brał obraz świętego Jerzego i cała rodzina szła odwiedzić swój inwentarz, aby zapewnić płodność i urodzaj na ten rok. W niektórych częściach Polski rozwiązywano snopki w stodołach, aby szczęście i dobrobyt gościł w ich domach. Jednak większa część Polski obchodziła jako pierwszy dzień wiosny – dzień 25 marca. Tego dnia obchodzono Święto Matki Boskiej Roztwornej. Wierzono, że tego dnia otwiera się ziemia, aby przyjąć w swe łono pierwsze ziarna i rodzić nowe życie. Ludzie ze wsi wierzyli, że tego dnia płazy i gady opuszczają podziemne kryjówki i wychodzą na światło dnia, a robaki rozpoczynają swoje bujne podziemne życie, aby uszlachetniać glebę.
Kolejny obyczaj wiązał się z pierwszym wiosennym grzmotem, gdyż to on właśnie był symbolicznym gestem zapłodnienia ziemi. Te zwyczaje zginęły w naszej codzienności i jedynym, który pozostał, jest topienie marzanny. Zbiegło się ono z Dniem Wagarowicza, który mieści się w tradycji jako dzień świąteczny, bo odwraca zwykłą kolej rzeczy i wnosi świeży powiew wiosny. Kalendarzowa wiosna przypada na dzień 21 marca, zbiega się to z astrologiczną wiosną, gdzie pierwszym znakiem zodiaku jest znak Barana.
Dawniej marzannę wykonaną ze słomy, grochowin lub konopii, które symbolizowały śmierć i bezruch, topiono w rzekach, stawach, jeziorach lub palono za wsią. Te rytuały miały przyśpieszyć przybycie wiosny i zapewnić urodzaj na cały rok. Te poczynania służyły do zaklinania urodzaju i były magią "dobrego początku". Po utopieniu lub spaleniu marzanny–śmiercichy, wprowadzano do wsi królewny i gaika, symbole życia. Wiąże się to również z palmami wielkanocnymi, które miały być zwiastunami wiosny i urodzaju. Wykonywano je zazwyczaj z ziół, aby po poświęceniu w Niedzielę Palmową, robić z nich wywar dla cielnych krów, który miał je uchronić przed chorobami i zapewnić wydajność. Do dzisiaj zwyczaj święcenia palm istnieje w naszej świadomości i obrzędach, oby było tak dalej…
function polecam(pth) {nw=window.open(pth,”polecam”,”menubar=no,toolbar=no,location=no,directories=no,status=no,scrollbars=no,resizable=no,width=490,height=430″)}
Strona do wydruku Wyślij link
»Kupuj w Onet.pl!Dla aktywnego mężczyzny – sprawdź go!
cena: 383,80 złWaveceptor – najdokładniejszy na świecie
cena: 576,73 złOni o Nas: babskie wieczoryDla nich wieczór z kumplami w towarzystwie biegających po ekranie piłkarzy to święta rzecz. A co myślą o naszych babskich posiadówkach?forumWriteBody(195,162,1245509,8,0,0,”770px”,”0″);»   »   »
Źródło: http://magia.onet.pl/1245509,2822,,,,wiosna_wiosna.,poczytaj.html

Wiosna to początek nowego cyklu życia, to pożegnanie długiej i trudnej zimy, to czas budzenia się do życia, czas zasiewów i czekania na plony./Ella Selenatopienie marzanny. Zwyczaj ten jest już opisany w XV-wiecznych źródłach, wówczas mówiono o niej śmiercicha. U Czechów, na Morawach, w Wielkorusi i Białorusi, wiosna rozpoczynała się 25 kwietnia. Dzień ten był związany z kultem Świętego Jerzego. Był on ulubioną postacią ludu i jego kult już od V wieku zaczęto wiązać z dniem 23 kwietnia. W Polsce również obchodzono ten dzień bardzo uroczyście. Już od rana, przy zasłanym białym obrusem stole, spożywano biały chleb z solą i odmawiano modlitwy, następnie gospodarz brał obraz świętego Jerzego i cała rodzina szła odwiedzić swój inwentarz, aby zapewnić płodność i urodzaj na ten rok. W niektórych częściach Polski rozwiązywano snopki w stodołach, aby szczęście i dobrobyt gościł w ich domach. Jednak większa część Polski obchodziła jako pierwszy dzień wiosny – dzień 25 marca. Tego dnia obchodzono Święto Matki Boskiej Roztwornej. Wierzono, że tego dnia otwiera się ziemia, aby przyjąć w swe łono pierwsze ziarna i rodzić nowe życie. Ludzie ze wsi wierzyli, że tego dnia płazy i gady opuszczają podziemne kryjówki i wychodzą na światło dnia, a robaki rozpoczynają swoje bujne podziemne życie, aby uszlachetniać glebę.
Kolejny obyczaj wiązał się z pierwszym wiosennym grzmotem, gdyż to on właśnie był sklep ezoteryczny symbolicznym gestem zapłodnienia ziemi. Te zwyczaje zginęły w naszej codzienności i jedynym, który pozostał, jest topienie marzanny. Zbiegło się ono z Dniem Wagarowicza, który mieści się w tradycji jako dzień świąteczny, bo odwraca zwykłą kolej rzeczy i wnosi świeży powiew wiosny. Kalendarzowa wiosna przypada na dzień 21 marca, zbiega się to z astrologiczną wiosną, gdzie pierwszym znakiem zodiaku jest znak Barana.
Dawniej marzannę wykonaną ze słomy, grochowin lub konopii, które symbolizowały śmierć i bezruch, topiono w rzekach, stawach, jeziorach lub palono za wsią. Te rytuały miały przyśpieszyć przybycie wiosny i zapewnić urodzaj na cały rok. Te poczynania służyły do zaklinania urodzaju i były magią "dobrego początku". Po utopieniu lub spaleniu marzanny–śmiercichy, wprowadzano do wsi królewny i gaika, symbole życia. Wiąże się to również z palmami wielkanocnymi, które miały być zwiastunami wiosny i urodzaju. Wykonywano je zazwyczaj z ziół, aby po poświęceniu w Niedzielę Palmową, robić z nich wywar dla cielnych krów, który miał je uchronić przed chorobami i zapewnić wydajność. Do dzisiaj zwyczaj święcenia palm istnieje w naszej świadomości i obrzędach, oby było tak dalej…OnetAdsClientId = „30545262″;OnetAdsBoxChannel =”6047″;OnetAdsBoxWidth = 460;OnetAdsBoxHeight = 270;OnetAdsBoxFormat = „banner460_2″;OnetAdsKW = „wrozki tarot astrologia parapsychologia ezoteryka swiece hipnoza medytacja kadzidelka talizman joga magia radiestezja runy [feng shui] [Wiosna, wiosna... Magia]„;OnetAdsThemeFilter=”2″;OnetAdsNoIframe = 0;OnetAdsBracketing = „0″;OnetAdsBackgroundColor = „FFFFFF”;OnetAdsFillColor = „F8F8F8″;OnetAdsTitleColor = „672398″;OnetAdsBorderColor = „9E9E9E”;OnetAdsLinkColor = „9E9E9E”;OnetAdsTextColor = „000000″;OnetAdsParentBgColor = „FFFFFF”;OnetAdsFirstLineOnly = „0″;OnetAdsNoUrl = „0″;OnetAdsJoinUrl = „0″;
function polecam(pth) {nw=window.open(pth,”polecam”,”menubar=no,toolbar=no,location=no,directories=no,status=no,scrollbars=no,resizable=no,width=490,height=430″)}
Strona do wydruku Wyślij link
»Kupuj w Onet.pl!Stylowy chronograf w atrakcyjnej cenie – sprawdź go!
cena: 624,88 złNiezawodny i elegancki – kup teraz!
cena: 341,05 złOni o Nas: babskie wieczoryDla nich wieczór z kumplami w towarzystwie biegających po ekranie piłkarzy to święta rzecz. A co myślą o naszych babskich posiadówkach?forumWriteBody(195,162,1245509,8,0,0,”770px”,”0″);»   »   »
Źródło: http://magia.onet.pl/1245509,poczytaj.html

W chińskiej kosmologii, Jin i Jang są przeciwnymi sobie pierwiastkami, w wyniku połączenia się których powstał cały Wszechświat. Jin i Jang są elementami jedni – Tao. Jin i Jang są odpowiedzialne m.in. za cykliczność zjawisk w naturze: dobowych (dzień jest Jang, noc Jin), rocznych i wszelkich innych./InneJang

                  Jin

Feng Shui przyjmuje dualizm rzeczy. Oznacza to, że każda rzecz (rzecz określa tutaj wszystko z czego składa się świat – materię, działalność…) posiada dwie strony. Określa się je jako Jin – strona żeńska oraz Jang – strona męska. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej, obydwie zawierają w sobie cząstkę przeciwną. Przedstawia on współczesny symbol Jin Jang. Biała cząstka oznacza energię Jang – męską, czarna Jin – żeńską. Obydwie zawierają w sobie drobne elementy strony przeciwnej. Są w bezustannej zmianie. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej. Tak jak jasność (Jang) nie może istnieć bez ciemności (Jin) z tego prostego powodu, że gdyby nie było ciemności, nie wiedzielibyśmy kiedy jest jasno. tanie podręczniki Zimno (Jin) nie może istnieć bez ciepła (Jang), dobro (Jang) bez zła (Jin) itd.

Po lewej stronie pierwotna pustka Wu Chi (Jin). Po prawej stronie rodzący się z wielkiej pustki zalążek wszelkich rzeczy (biały punkt).



Stworzenie wszelkich rzeczy z pustki. Wyłonienie się z nicości nieskończonej ilości rzeczy.

wcześniejszy symbol Jin Jang (Tai Chi)

Źródło: http://magia.onet.pl/1246107,poczytaj.html

W chińskiej kosmologii, Jin i Jang są przeciwnymi sobie pierwiastkami, w wyniku połączenia się których powstał cały Wszechświat. Jin i Jang są elementami jedni – Tao. Jin i Jang są odpowiedzialne m.in. za cykliczność zjawisk w naturze: dobowych (dzień jest Jang, noc Jin), rocznych i wszelkich innych./InneJang

                  Jin

Feng Shui przyjmuje podreczniki szkolne dualizm rzeczy. Oznacza to, że każda rzecz (rzecz określa tutaj wszystko z czego składa się świat – materię, działalność…) posiada dwie strony. Określa się je jako Jin – strona żeńska oraz Jang – strona męska. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej, obydwie zawierają w sobie cząstkę przeciwną. Przedstawia on współczesny symbol Jin Jang. Biała cząstka oznacza energię Jang – męską, czarna Jin – żeńską. Obydwie zawierają w sobie drobne elementy strony przeciwnej. Są w bezustannej zmianie. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej. Tak jak jasność (Jang) nie może istnieć bez ciemności (Jin) z tego prostego powodu, że gdyby nie było ciemności, nie wiedzielibyśmy kiedy jest jasno. Zimno (Jin) nie może istnieć bez ciepła (Jang), dobro (Jang) bez zła (Jin) itd.

Po lewej stronie pierwotna pustka Wu Chi (Jin). Po prawej stronie rodzący się z wielkiej pustki zalążek wszelkich rzeczy (biały punkt).



Stworzenie wszelkich rzeczy z pustki. Wyłonienie się z nicości nieskończonej ilości rzeczy.

wcześniejszy symbol Jin Jang (Tai Chi)


Dla potrzeb Feng Shui niezbędne jest ustalenie proporcji tych pierwiastków w otoczeniu. Przyjmuje się, że idealne proporcje to 60% Jang i 40% Jin. Zakłada się, że taki poziom Jang i Jin zapewnia odpowiednią, pomyślną energię w otoczeniu. Jest to jednak tylko ogólna zasada, ponieważ innych proporcji będzie wymagać pokój do pracy, aktywnego wypoczynku lub kuchnia, gdzie potrzebna jest aktywna energia Jang, a innych sypialnia lub pokój do nauki, gdzie potrzebujemy trochę więcej wyciszającej energii Jin.


Kiedy poznamy, które przedmioty lub kolory są odpowiedzialne za podnoszenie i obniżanie poziomu energetycznego pomieszczenie, to będziemy mogli przeprowadzić pierwsze skuteczne zmiany Feng Shui. Czasami wystarczy wynieść z pokoju roślinę o silnie opadających liściach, która jest odpowiedzialna za obniżanie poziomu energii pomieszczenia, aby atmosfera nie była senna, czasami wystarczy usunąć czerwone meble z poczekalni, aby osoby w niej przebywające niepotrzebnie i "bez powodu" się nie denerwowały. W pomieszczeniach, gdzie przeważa Jang panuje energia wznosząca, a w pomieszczeniach gdzie przeważa Jin, ma miejsce obniżenie poziomu energii. Należy pamiętać, żeby tak urządzać otoczenie, aby energia wahała się w zależności od potrzeb od 55% do 80% Jang.


Zastosowanie praktyczne zasady Jin Jang

Zastanówmy się, do czego ma służyć pomieszczenie? Czy będziemy tam prowadzić działalność aktywną – Jang (wszelka praca, zabawa, aktywny wypoczynek) czy bardziej pasywną Jin? (sen, spokojny wypoczynek, nauka, czytanie). Sprawdźmy, czy przedmioty znajdujące się w pomieszczeniu są bardziej Jang czy Jin? Jeżeli chcemy podnieść poziom energetyczny pomieszczenia, pousuwajmy z niego przedmioty, które wprowadzają Jin – rzeczy opadające (np. ciężkie zasłony, rośliny, których liście opadają poniżej donic, zwisające lampy) , rzeczy miękkie – dywan (zwłaszcza, jeżeli zajmuje całość pomieszczenia), elementy dekoracyjne z miękkich tkanin oraz wszelkie rzeczy ciemne oraz ciężkie. Jeżeli nie możemy lub nie chcemy pozbywać się pewnych rzeczy, to do takiego pomieszczenia musimy wprowadzić przedmioty, które są bardzo Jang w celu zrównoważenia energii. Np. jasne, połyskujące przedmioty, przedmioty ruchome (zegar, kaskada wodna, wiatrak, telewizor lub sprzęt grający). Takie zmiany mogą nam się przydać na przykład, gdy mamy przeprowadzić konferencję lub ważne spotkanie w pomieszczeniu, gdzie jest senna atmosfera. Pamiętajmy jednak, aby nie wprowadzać elementów, które przyciągną w większym stopniu uwagę zebranych osób niż my.

Podobnie postępujemy, kiedy pomieszczenie, od którego wymagamy więcej spokoju, atmosfery bardziej Jin jest przeenergetyzowane. Jeżeli źle śpimy lub narzekamy na częste zmęczenie, mimo, że śpimy odpowiednią ilość czasu, gdy nie możemy się skupić podczas nauki. Bardzo często przyczyną może być choćby jeden przedmiot, który jest za bardzo Jang. Należy pamiętać, że przedmioty, potrafią zmieniać energię danego pomieszczenia nawet w chwili, gdy nie spełniają swojej funkcji. Np. telewizor wprowadzi za dużo energii Jang, mimo, że na noc zostanie wyłączony. To samo dotyczy akwarium, radia. Nie należy też prowadzić działalności należącej do Jang w pomieszczeniach o silnym Jin i odwrotnie. Np. nie powinniśmy pracować w sypialni oraz wypoczywać w miejscu pracy. W takim przypadku upośledzona będzie każda z tych dziedzin naszego życia.


Częstym błędem podczas podnoszenia energii Jang pomieszczenia, jest jej nadmiar. W pogoni za podniesieniem energii bardzo często dochodzi do wręcz przeciwnego efektu. Nadmierne przeenergetyzowanie prowadzi bowiem do zmęczenia, a więc do silnego Jin. Tak jak we wszystkim – tak i tutaj należy zachować umiar.

Przeprowadzanie zmian w naszym otoczeniu w oparciu o poznany w tym dziale materiał, nie zawsze wiąże się z przenoszeniem sprzętów czy zmiany kolorystyki pomieszczeń. Najprostszą metodą podniesienia Jang w pomieszczeniu, a zarazem najskuteczniejszą jest… zapalenie światła.

To tylko wybrane przykłady stosowania zasady Jin i Jang w Feng Shui. Wiedza ta będzie nam potrzebna na każdym etapie przeprowadzania zmian i wszystkie kolejne rozdziały kursu będą się do niej odnosić. Proszę pamiętać, że pomijając ten etap nie można zrozumieć podstawowych zasad Feng Shui, a co za tym idzie – stosować prawidłowych zmian.

Poprawny symbol Jin Jang to połączenie białego Jang i czarnego Jin. Prawidłowym przedstawieniem jest także czerwone Jang (ogień) i czarne Jin (woda).

Miejskie fontanny są nie tylko miejscem wypoczynku. Są również idealnym środkiem na podniesienie pozytywnej (Jang) energii miast.

Paweł Artur Tomkowiak (fotografie i rysunki autora) OnetAdsClientId = „30545262″;OnetAdsBoxChannel =”6047″;OnetAdsBoxWidth = 460;OnetAdsBoxHeight = 270;OnetAdsBoxFormat = „banner460_2″;OnetAdsKW = „wrozki tarot astrologia parapsychologia ezoteryka swiece hipnoza medytacja kadzidelka talizman joga magia radiestezja runy [feng shui]„;OnetAdsThemeFilter=”2″;OnetAdsNoIframe = 0;OnetAdsBracketing = „0″;OnetAdsBackgroundColor = „FFFFFF”;OnetAdsFillColor = „F8F8F8″;OnetAdsTitleColor = „672398″;OnetAdsBorderColor = „9E9E9E”;OnetAdsLinkColor = „9E9E9E”;OnetAdsTextColor = „000000″;OnetAdsParentBgColor = „FFFFFF”;OnetAdsFirstLineOnly = „0″;OnetAdsNoUrl = „0″;OnetAdsJoinUrl = „0″;»Drukuj

Copyright 1996-2009 Onet.pl SA 
Źródło: http://magia.onet.pl/1246107,poczytaj.html?drukuj=1

W chińskiej kosmologii, Jin i Jang są przeciwnymi sobie pierwiastkami, w wyniku połączenia się których powstał cały Wszechświat. Jin i Jang są elementami jedni – Tao. Jin i Jang są odpowiedzialne m.in. za cykliczność zjawisk w naturze: dobowych (dzień jest Jang, noc Jin), rocznych i wszelkich innych./InneJang

                  Jin

Feng Shui przyjmuje dualizm rzeczy. Oznacza to, że każda rzecz (rzecz określa tutaj wszystko z czego składa sklep magiczny się świat – materię, działalność…) posiada dwie strony. Określa się je jako Jin – strona żeńska oraz Jang – strona męska. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej, obydwie zawierają w sobie cząstkę przeciwną. Przedstawia on współczesny symbol Jin Jang. Biała cząstka oznacza energię Jang – męską, czarna Jin – żeńską. Obydwie zawierają w sobie drobne elementy strony przeciwnej. Są w bezustannej zmianie. Jedna nie może funkcjonować bez drugiej. Tak jak jasność (Jang) nie może istnieć bez ciemności (Jin) z tego prostego powodu, że gdyby nie było ciemności, nie wiedzielibyśmy kiedy jest jasno. Zimno (Jin) nie może istnieć bez ciepła (Jang), dobro (Jang) bez zła (Jin) itd.

Po lewej stronie pierwotna pustka Wu Chi (Jin). Po prawej stronie rodzący się z wielkiej pustki zalążek wszelkich rzeczy (biały punkt).



Stworzenie wszelkich rzeczy z pustki. Wyłonienie się z nicości nieskończonej ilości rzeczy.

wcześniejszy symbol Jin Jang (Tai Chi)

Źródło: http://magia.onet.pl/1246107,poczytaj.html